Czytelnia

Opór społeczny a władza w Polsce południowo-wschodniej 1980–1989

Dariusz Iwaneczko, „Opór społeczny a władza w Polsce południowo-wschodniej 1980 – 1989”, IPN, Warszawa 2005

14 sierpnia wybuchł strajk okupacyjny w Stoczni Gdańskiej im. Lenina, jego bezpośrednią przyczyna było zwolnienie z pracy działaczki Wolnych Związków Zawodowych Wybrzeża Anny Walentynowicz. Na czele Komitetu Strajkowego stanął Lech Wałęsa, który już wcześniej został zwolniony z pracy. Strajk trwał do końca sierpnia. W nocy z 16 na 17 sierpnia, po przekształceniu się strajku w protest ogólnospołeczny, w stoczni powstał Międzynarodowy Komitet Strajkowy, wysuwając 21 postulatów, z których najważniejszy to utworzenie niezależnych związków zawodowych. Po raz pierwszy strajkujący robotnicy wyartykułowali postulaty daleko wykraczające poza kwestie ekonomiczne. Domagano się ponadto prawa do strajku, gwarancji bezpieczeństwa dla strajkujących, wolności słowa, wypuszczenia więźniów politycznych oraz przywrócenia do pracy i na uczelnie osób zwolnionych za działalność polityczną.

Wstecz
Drukuj
pdf
Poleć stronę
Mapa